Gramatica gallegaSoto Freire, 1868 - 313 pages |
Autres éditions - Tout afficher
Expressions et termes fréquents
ablativo acepcion Adios adjetivos adverbios afijo analogia auga cair Cando canto castellano chega chorar cion conjuncion consonante cousa dativo deixa demo denotan derivados desinencia despues dialecto dicciones dice diptongo dixo dous drento ejemplo emplea eufonia expresa facer faga femenino fillo frase FUTURO IMPERFECTO gallego gerundio griego habia hablar hastra hirmau home IMPERATIVO Inda infinitivo latin lengua lengua gallega letras leva locuciones lonxe mañá masculinos millor miña modo MODO IMPERATIVO MODO SUBJUNTIVO moito morte muller mundo noite nombres oracion palabras participio persona de singular plural PLUSCUAMPERFECTO pol-a poña preposicion presente de indicativo PRETERITO IMPERFECTO pronombre pronunciacion Puxera queira quen quen-o Sarmiento Seica sempre significacion sílaba subjuntivo suele sustantivo tambien tempo teño têr tercera persona terminacion terra Tivera tivo traballar unha veces veña verbo viñeramos viño vocal voces xantar
Fréquemment cités
Page 294 - E vai logo â bodega e saca o viño da recendente cuba e volve é pon a mesa, rica mesa que sin mercarse nada, en todo abunda. ¡Ai!; por esta comida regalada, que amor e paz endulzan, eu as ostras deixára do Lucrino que â xente da ciudá tanto lle gustan.
Page 293 - E dorme ô son do río, ô son das aves que cantan na espesura, ou dorme ô son da musical fontela que por entre o coyal salta e murmulla. E na ruda estación que bota neves e tormentas e chuvias, sigue ô porco montés que cara â trampa vai, fuxindo dos cás que lle azapurra.
Page 292 - Feliz quen vive, cal'os d'outro tempo, lonxe de barafundas, e labra os eidos que seu pai labraba con xugada de seu, libre de usuras!
Page 300 - O DESCONSOLÓ. D' esta fonliña á beira froleada, Sentado á sombra d' un choron estou, Doído o peito, a alma esconsolada, Triste morrendo pouco á pouco vou. Desde qu...
Page 295 - ... Numidia empruma, soupéranme as acedas, ou as malvas, que moitos corpos delicados curan, ou a aña das festas terminales, ou a verde aceituna, ou o pequeno chivo que do lobo fresca trai no cernizo a mordedura. ¡Oh mesa afortunada! E ¡cánto prace, • entre tanta fortuna, ver baixar as ovellas da encorgada cando xa fartas a cortella buscan!
Page 302 - Eu morrerei, porque vivir non podo sin ver teus craros ollos alumear sin verte rir, que meu pracer foi todo aquel teu tan gracioso rebuldar. Xa non mamai, ti me dirás meu neno nin n-estes pobres peitos ti porás, meu coitadiño, o labio tan pequeño nin as mausiñas n'eles pousarás.
Page 169 - ... y siendo esto así, como lo es, no tengo yo de perseguir a ningún sacerdote, y más si tiene por añadidura ser familiar del Santo Oficio ; y si él lo dijo por quien parece que lo dijo, engañóse de todo en todo; que del tal adoro el ingenio, admiro las obras, y la ocupación continua y virtuosa.
Page 295 - ¡Vê-los bois que xunguidos e cansados de facer a decrua, trân no xugo a rabela pendurada c'o temon arrastrando pol-a punta! ¡E ver, en fin, de rústicos escravos unha riseira chusma, groso enxame da casa que de noite sentado na cociña o lar circunda!...
Page 298 - Campana, se pol-o bran Ves lumiar na Ponte-Ceso A cáchela de San Xoan, Dille á todos que estou preso N-os calabozos d' Oran. IX. E á aquela rula inocente Que me morria d' amor No regazo docemente, Temblando como unha flor Sobre escondida corrente; X. Diráslle que unha de ferro Arrastro, rouca cadea; Castigo atroz d' o meu erro; E que dentro d' este encerró O seu amor me alumet.
Page 297 - Estabas contando ós ventos, cousas de meu mal presente; os meus futuros tormentos, que dabas con sentimentos según tocabas, doente. Campana, se pol-o vrán ves lumiar na Ponte-Ceso a cachela de San Joan; dille a todos que estou preso nos calabozos d'Orán.