Horae belgicae: Studio atque opera Hoffmanni Fallerslebensis, Volumes 1 à 3

Couverture
August Heinrich Hoffmann von Fallersleben
C. Ruempler, 1857
 

Avis des internautes - Rédiger un commentaire

Aucun commentaire n'a été trouvé aux emplacements habituels.

Autres éditions - Tout afficher

Expressions et termes fréquents

Fréquemment cités

Page 209 - Naer Oostland willen wy ryden, naer Oostland willen wy mee, al over die groene heiden, frisch over die heiden, daer isser een betere stee.
Page 110 - Hör. belg. 3, 133. f Nr. 39. Der Herr und sein Schildknecht. 1. Daar reed een heer met zijn schildknecht, Santio het smalle pad en de breede weg. nu weder de kneder de koorde santé jante iko kante ko de kandelaar de isio. 2. De heer al tegen zijn' dienstknecht sprak ; 'stijgt op den boom, krijgt het duifje daaraf!
Page 14 - De hertogin zeer koen sprak met woorden in dit gespan : „dit wil ik geerne doen, want dit was eens myn man, die, helaes! nu is dood, god wil zyn ziel gedenken !" En uit een schael van goud gaf zy den man te drinken. 58. Den knegt sprak overluid ten hertog zonder verdriet : „dezen wyn zendt u de bruid voor een gedenkenis, ziet.
Page 253 - Pater, spreid uw zwarte kap, hei, 't is in de mei! daar uw heilige non op stap. hei, 't is in de mei zoo blij, hei, 't is in de mei ! 4. Pater, geef uw non een zoen, hei, 't is in de mei ! dat moogje nog wel zesmaal doen, zesmaal, zesmaal, zesmaal doen ! hei, 't is in de mei!
Page 203 - Och weerde boel, ie moet u altijt eren ende dienen u in al mijn tijt, so worde ie alles trurens quijt ende lief, in jolijt uw eighen dienre wil ie sijn. 5. Belieft u wat, soet lief, dat laet mi weten, ghi sult mi vinden altoos bereit, met u te liden goet ende quact, als ghi wel weet, ghi sult die liefste bliven.
Page 225 - Tische sitzen, mit einem essen und trinken. f Nr. 118. Treu bis in den Tod. 1. Het ghinghen drie ghespeelkens goet spaceren in dat wout, si waren alle drie bervoet, den haghel ende snee was cout. 2. Die een die weende sere, die ander hadde hupschen moet, die derde begonste te vraghen, wat heimelijc boelschap doet. 3. 'Wat hebt ghi mi te vraghen, wat heimelijc boelschap doet? het hebben drie ruitersche cnechten gheslaghen mijn lief ter doot.
Page 99 - Het napje in haar regterhand en het klapje in haar slinkerhand, en zij ging over 's heeren straten : ,ach, geeft er den arme lazerus wat, doet werk van caritaten!" 8. Zij wiesch haar handen en droogde ze schoon, en leide ze op zijn zadel ten toon; aan haar ringen kon hij ze kennen, als dat zij hetzelfde magetje was, dat hij plagt te beminnen. 9. Hij had er het schoon kind lief en waard, en hij zette ze voor hem op het paard, en met een zoo ging hij rijden ; hij trok haar lazerus kleederen uit en...
Page 3 - ... 12. Het quam so dat den ouden liet sinken sinen schilt, so dat hi den jonghen Hillebrant sijn swaert al onder ghinc; hi nam hem in sijn middele al daer hi smaelste was, hi worp hem neder te rugghe al in dat groene gras. 13. 'So wie hem selven aen den ketel wrijft, hi heeft gaerne van den roet : so hebt ghi ghedaen, ghi jonghe helt! hier teghen uwen wederspoet; spreect nu uw biechte, uw biechtvader wil ic sijn, dats sidi van den Wolven, ghenesen moocht ghi sijn.
Page 72 - Dat alderjoncste nonneken en mach niet comen uit, si sit al hier besloten en si is Jesus bruit." 10. — , Sit si hier in besloten en is si Jesus bruit: mocht icse eens sien of spreken, si soude wel comen uit." 11. Dat alderjoncste nonneken ghinc voor den ruiter staen, haer haerken was afgheschoren, de minne was al ghedaen. 12. „Ghi meucht wel thuiswaert riden, ghi meucht wel thuiswaert gaen, ghi meucht een ander kiesen, mijn liefde is al vergaen. 13. „Doen ie een haveloos meisjen was, doen stiet...
Page 152 - Ende doe die suiverlike sijn reden hadde ghehoort. doe stont si trurentlike, met des sprac si een woort: „ie heb den mei ontfanghen met groter eerwaerdicheit. " Hi cust si aen haer wanghen: was dat niet eerbaerheit? 4. Hi nam si sonder truren al in sijn aermkens blanc. Die wachter op der muren die hief op een liet ende sanc : „en is daer ieman inne, die mach wel thuiswaert gaen : ie sie den dach op dringhen al door die wolken claer.

Informations bibliographiques