Images de page
PDF
ePub

adire non

ειnum et Astium secuti. Dein, ante τυραννικός ών, Stephanus Pin sine causa vellet additum. Idem quoque et plures errant in his verbis , τω τοιούτω λόγω , quae comparationem aut allegoriam sequentem significant et adducunt, Ficini quidem et meo judicio.

P. 31. εν παντί κακού. Cod. reg. εν παντί κακώ. Sed Ηerodot., VII, 118: ες πάν κακού απικέατο; et Τhucyd. , VII, 55 : Qι μεν Αθηναίοι εν παντί δη αθυμίας ήσαν. Εx Astio.

P.316. Ούκεντούς τοιούτοις κακούς..Tres conjecturas Stephanus obtulit, επί τοις τοιούτοις, vel προς τους τοιούτοις, vel των τοιούτων κακών. Nobis very nihil addendum aut mutandum videtur , at subaudiendum fov, quæ præpositio eleganter abest his locis. Deinde, δούλος τας μεγίσας δελείας , ut Arrian. Epictet., 1V, 1: τιν αυτήν δελείαν δούλος. Quod emendatores nesciunt. In his autem, σφαδασμών τε και οδ. πλ., pigebit vir. cl. Boissonad. illustrantem verbum σφαδάζειν ad Eunap., p. 4487.

LITTER DATE AD SYRACUSANOS. P. 318. Ευ πράττειν. A s' &v.... Particula dé pendet ab epistolæ incipiendæ formula, čů napáttetv. « Bene agere (vos jubeo). Quæ verò meditati maximè , bene acturi sitis re verâ, conabor ea vobis pro viribus enarrare. » Ita sæpe Tullius ad epigraphen alludit, sæpius Ovidius ; Plato quoque in tertia. Structuram hanc verò « primus dedi, ευ πράττοιτε όντως , quum ob concinnitatem sententice, tum propter infra dictum, όντως ευδαίμονας αποτελών Tous xpwuéves. Bekker nihil affert novi.

"Εσθ' υμίν.... πάσα μάχη, νulg. ημίν, Male cod. 18ου in margine : γρ. άπασα μηχανή.

P.320. Ευχή δε προσέoικεν η τοιαύτη ξυμβολή.... Est veluti proverbium nostro usitatissimum , de Republ., V, 2 et 6; VI, 12; VII, 17; de Leg. , V, 8; VIII, 8. Adire licet P. Victorium, Var. lect., XX, 6. Hic, Votum potiùs, quàm consilium. Latini quoque, Cic. de Fata, c. 20, « Optare hoc quidem est, non disputare; » Tusculan. II, 13; C. Celsus, VI, 6, 15, etc.

υπό Καρχηδονίων ανάς. Iisdem fere verbis Isocrates, in Nicocle, de Dionysio : ος παραλαβών την μεν άλλην Σικελίαν ανάςατον γεγενημένην, την δ' αυτού πατρίδα πολιορκημένην, ου μόνον αυτήν των παρόντων κινδύνων απήλλαξεν, αλλά και μέγίςην των Ελληνίδων πόλεων εποίησεν.

τούτων δίκας τας μέν έχει.... Faelhse, Syllog. Ilectt., p. 398,

[ocr errors]

eruit e Ficini versione, δικαςας μέν έχει, δίκας δέ τινέτω, Speciosius quàm verius. Unicè enim intelligendum : « Injuriarum pænas alias quidem sustinet , alias verò solvat. » 4:xmo éxzuv, pænam subire, Rep., VII, 11, etc.

P. 322.7) MN TENTU MOTO. VOūv Tepértelv. Stephano magis placet alia, quæ invenitur, lectio, tú p. TCUTO, ut interpungalur post civci. Nobis secùs. Idem malit doză puouévn véo, quæ verba nempe ordinet cum &UVETTEL. Neque hîc, invito Bekkero, assentimur, quoniam vim majorem habet sermo non mutatus : « Continuatur verò semper qui jam olim videtur finis initium renascens noyum. »

τούτων δή χρή... τέμνειν φάρμακον. Ρroprie, herbas medicas secare, id est, remedium parare. Sic de Leg., VIII, 5;XI, 4.

P. 324. év "A pyel xai Mecorun. E Basil. et Ald. Al. Mɛonun. Utrumque in mss., ut solet.

νόμος επειδή κύριος έγέν. Recte quidem Stephanus monet minùs usitatè postponi &Tracovi; malè autem putat deesse rai ante facilius, nec videt hunc verum verborum ordinem : « Quoniam semper ibi lex dominatur, regina hominum , non verò homines, tyranni legum. »

peúyelv qurñ arańsm. Heusdius, Specim. crit., p. 113, mutare jubet απλήςω in απλήςως, etreferre ad πεινώντων. Quod fecit Bekker. Uterque errat, si quid video. Habet quidem cod. reg. &throws, sed in hoc omni loco valde mendosus.

οι και τους δέκα σρατηγούς κατέλυσαν. Sic vett. edd. Stephanus vero atque eum secuti, inter quos Bekker, xatéheucov, lapidibus obruerunt. Serranus tamen contradicit , imperium everterunt. Eadem inter doctos hæsitatio, Xenoph. Hellen., 1, 2, 13

P. 326. εκείνη και εμήν κοινήν ξυμβολήν. Intellige ante hec verba, ws; olov med, quasi , veluti illius et meum commune consilium. Deinde, pro zīmev vũv, lego, non eítol åv vũv, diceret, neque

Eitrey &v, dixisset, sed site vūv, dixit nunc, tanquam si amicus nunc etiam adstaret hæc locutus, nec jam totus absens esset.

ÀAX, ÖVTWv tpc@v, yuxñs.... Hæc transcripta sunt e Leg., V, 13: "Οντων γάρ τριών των απάντων, κ. τ.λ.

P. 328. τό γε μέγιςον.Vulgo τότε. Stephani emendationem confirmamus exemplo, Leg, II, 5: Ουκούν το γε μέγισον ταϊς καταςάσεσι των πολιτειών υπήρχε.... κ. τ. λ. Βekker, τότε, το μέγιςον. Non placet.

PRÆSES INSTITUENDÆ JUV.

TIOMERUS.

439 Ρ. 33ο. τιμάς αυτούς και γένει λαβ.... Vulgo, τιμάς αυτούς mui yévn.... Nullo sensu. Ficinus verò, Serranusque, ut nos, intellexere. Ergo mendum sustulimus.

P.332. póve zalapúovTO..... Neutrali sensu , purus , integer sum , ut Leg.,VI, 7; XII, 3; Xenoph. Hier. , IV, 4; Polyb., VI, 56. V. Boissonad. Philostr., p. 339. Senserat Ficinus : « Quem in ferenda necis , carceris, exilii sententia contaminari nefas sit. »

ταύτα δε σχεδόν ο κρίν. Μalit Steph. ταύτα δη σχεδόν. Ego verò , taūtá ye. Sed d'è sæpius sic pro äpa, yé, on.

PRÆSES INSTITUENDÆ JUVENTUTIS. P. 334. Mavròs yap on putoð... « Omnis enimvero seminis prima germinatio , rectè tendens ad perfectionem ejus naturze, efficacissima est ad finem imponendum convenientem sibi... » Legitur Tis ÉUUTOŬ quosus apud Clem. Alex., Strom., p. 627, D. Meliùs profectò, quàm aütoü, quod retinent novissimi editores. Sensus autem sæpissime a philosophis explicatur , ut ab Iamblich. , Vit. Pythag., c. 29, etc.

Ρ. 336. Κρύβδην των νομοφυλάκων. Βekker inducit primus interpunctionem hanc , φερόντων ψήφον κρύβδην, των νομοφυdáxov őrziv' Qv éxaços, etc., conjecturâ sanè probabili.

δοκιμασθείς υπό τ. άλλ. Δοκιμάζειν, explorare vitam et instituta hominis ad magistratum propositi, et in mores inquirere, antequam admittatur. Demosth. in Neæram; Sigonius, de Rep. Ath., iv, 3. Aoxeucoia igitur veluti censura , unde Diodor. Sic., XX, 36, de Appio Claudio censore : Kai zatd. μεν την ιππέων δοκιμασίαν ουδενός αφείλετο τον ίππον. .

επί καινη πόλει τους σφόδρα φ. σ. Errare videtur Astius vertens e Ficino Serranoque : De urbe nova futura augurari et infausti quid pronuntiare reformidantes : atque hæc subjungens perquam Heraclitea :. Verbum desidero, velut plus coioe ; nisi τους φιλομαντευτάς pro abstracio, την φιλομαντείαν, positum esse dixeris, sicuti concretum solet abstracti loco usurpari. Nihil verò desiderandum, nec tantis implicanda res est ambagibus ; omnia

namque sic facilè procedunt : « De nova urbe nimis augurandi cupidos reveriti. » Id est, ne terreamus eos , qui in civitatem novam nimis superstitiosè ominari student.

HoMERUs. P. 338. Δεί δή.... ημάς επιςατείν. Absolute, imperare aliquid, præceptum dare.... 47 lās octo», ita omnino, id est , sine ulla exceptione aut ullo modo.

[ocr errors]

p. 166.

P. 538.0ίω πεπνύσθαι.... De Tiresia; sed, auctore Stephan., addendus fortè versus , qui hunc proximè præcedit, Odyss., X, 94 :

Τώ και τεθνειώτι νόον πόρο Περσεφόνεια. Deinde, ουχ ώς ου ποιητικά.... Imitatur haec Philostr., Heroic.,

. P. 34ο. μή εκ της τοιαύτης φρίκης θερμότεροι... Tepidiores, atque adeo molliores. Frustra Stephanus scribendum suspicatur αθερμότεροι. Errat quoque Astius emendator , ac licentius evagatur, qui de suo offert δειλότεροι, vel potius αθυμότεροι, ut in Xenoph. Anab., VII, 8, 10; 1,5, 13. Platonis verbo standum, quod et Bekkero visum fuit : figura enim est a fructibus, seu rebus aliis multis,quæ tepore molles 'unt.« Frigoribus durescit humor, et idem vicissim mollitur tepefactus. » Cic., de Nat. deor., II, 10. Eadem vero translatione : « Ut est longè vehementissimus hic, quum invaluit, affectus; ita, si nihil efficit, tepet. » Quintil., VI, 1.

P. 342. Άλλοτ' επί πλευράς.... Hic, ob accusativum Αχιλdéo, dissolvit ferè omnes Homeri versus, quos commentarii vice adscribere decet, ut nunc leguntur, Iliad., XXIV, 10:

"Αλλοτ' επί πλευράς κατακείμενος, άλλοτε δ' αύτε
"Ύπτιος, άλλοτε δε πρηνής τότε δ' ορθός αναςάς

Δινεύεσκαλύων παρά θίν' αλός: ουδέ μιν ήώς, κ.τ.λ. Verbum autem πλωΐζοντα, Homero ignotum, mutat Heynius in πρωίζοντα, mattutinum se agentem; alii in πρώϊζον, matutino tempore, aut Tipos iórta, manè euntem. Sed Thwiśw, navigo, erro per maria, fluctuo, verè Homericâ mente transferri potuit ad Achillem errantem et dolore jactatum.

Magnoque irarum fluctuat æstu. Æn., IV, 532.
Nec potis est dulces Musarum expromere

foetus Mens animi: tantis fluctuat ipsa malis. Catull., LXV, 3. μηδέ αμφοτέρηση χερσίν.... Ex Iliad., XVIII, 23 :

Άμφοτέρησι δε χερσίν ελών κόνιν αιθαλόεσσαν

Xεύατο κακ κεφαλής, χαρίεν δ' ήσχυνε πρόσωπον. P. 346. *Αν άρ' άλλον τινά λαμβάνη.... κολάσει. Intelligatur ο άρχων, quam vocem complectitur totus hic orationis ambi

tus, Τοίς άρχεσι δή.... αλλά πρός γε δή τους τοιούτος άρχοντας...

P. 348. ή Δία, καθευδόντων τ.ά. θ... Ordo verborum : *Η δοκεί σοι επιτήδειον... ακούειν... Δία, επιλανθανόμενον ραδίως τούτων πάντων, ά έβαλεύσατο ως μόνος εγρηγορώς , των άλλων θεών τε και ανθρώπων καθευδόντων... και ούτως έκπλαγέντα, κ. τ. λ.

P. 35ο. ως μετρίως έλεγε.... Μετρίως, bene , pulchre , sapienter, ut Leg., 1, 9; III, 13.

P. 352. ώς' έχειν εν αυτώ νοσήματα δύο.... Sic, pro νοσήματά τε δύο, e reg. cod. Fr. Ast., ut et Bekker, reposuit, multo quidem sententiae et verbis εναντίω αλλήλοίν convenientiùs. Reposuimus et nos, codicem secuti.

οία νύν καταψεύδονται αυτών. 1d est, ψεύδονται κατ' αυτών, ut de Republ. II, 20: Μηδέ Πρωτέως και Θέτιδος καταψευd'écim qind eis, Neque ullus adversùs Proteum aut Thetin mentiatur; de Leg. ΙΙ,15: μεσικής καταψευδόμενοι, de musica falsa arbitrati; Ιbid. VII, 22 : “Ω αγαθοί, καταψευδόμεθα νύν “Ελληνες πάντες μεγάλων θεών, O boni , mentimur numc Greci omnes in magnos deos; et XII, 1: πρεσβευτής ή κήρυξ καταψευδόμενος της πόλεως , legatus aut prαco fallens mendacio civitatem, etc.

P.354. προσκυνούμεν άν αυτόν ως ιερόν....Deum quoque lius vocat, vel suo in magna ingenia, Virgilium et Homerum, cultu ‘ac veneratione laudandus, XIII,

736 :
Meruit deus esse videri,
Et fuit in tanto non paryum pectore numen;
Carmine complexus terram, mare, sidera , manes ,
Et cantu Musas et Phoebum æquavit honore...
Felix AEacida, cui tali contigit ore

Gentibus ostendi! crevit tua carmine virtus. LEX THEATRALIS. P. 356. μηδ' ήντινούν, μηδέ τινα μ.... Sic verba inter se coherent: μηδ' ήντινούν , μηδέ τινα των ελευθέρων γίγνεσθαι φανερόν μανθάνοντα αυτά, id est, φανερώς αυτά μανθάνειν.

P.358. των δε σπεδαίων.... Frequentes sunt apud Ρlatonem hi genitivi absoluti, quos vocant; at sæpius pendent ex aliquo sequenti verbo, ut nunc ex Tevés, vel subaudienda est præpositio περί, , quam leviùs quidam editores interponi voluere. Cautior atque idem atticismi peritior Heindorfius, qui de his multa, in hvedon., p. 101, atque aliis locis.

« PrécédentContinuer »