Images de page
PDF
ePub

ΤΑ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑ.

ΠΥΘΙΑΣ ΠΡΟΦΗΤΙΣ.

ΑΠΟΛΛΩΝ.

ΟΡΕΣΤΗΣ.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑΣ ΕΙΔΩΛΟΝ.

ΧΟΡΟΣ ΕΥΜΕΝΙΔΩΝ.

ΑΘΗΝΑ.

ΠΡΟΠΟΜΠΟΙ.

ΕΡΜΗΣ.

KHPYE.

ΔΙΚΑΣΤΑΙ.

G

Ε Υ Μ Ε Ν Ι Δ Ε Σ.

ΠΥΘΙΑΣ.

5

ΠΡΩΤΟΝ μεν ευχή τηδε πρεσβεύω θεών
την πρωτομαντιν Γαίαν εκ δε της θέμιν,
η δη το μητρος δευτέρα τόδ' έζετο
μαντείον, ως λόγος τις εν δε το τρίτο
λάχει, θελούσης, ουδε προς βίαν τινός,
Τιτανίς άλλη παίς χθονός καθέζετο
Φοίβη δίδωσι δ' ή γενέθλιον δόσιν
Φοίβω το Φοίβης δ' όνομ' έχει παρώνυμον. βραάίο «
λιπών δε λίμνην Δηλίαν τε χοιράδα,
κέλσας επ' άκτάς ναυπόρους τας Παλλάδος,

10.

1. πρώτον μεν apodosin habet in έπειτα, ν. 29. «Primum, inquit, precor obtestorque Deos Delphicos ut faveant mihi adytum ingressuræ: deinde in. gredior.” (Paley.)

Ιd. πρεσβεύω θεών, «I give precedence amongst Gods.”

5. θελούσης, scil. Θέμιδος.-προς βίαν τινός. Εschylus probably alludes to the account given by Pindar, who makes Earth contend fiercely with Apollo for the oracular seat (see Schol. on Eum. 2). Euripides seems to follow this myth, Iph. Taur. 1234 sqq.

7. , femin. from ôs, ille. (Paley.) – Hermann after Porson, reads δίδωσιν ή.

-γενέθλιον δόσιν. On the tenth day after a child's birth, when it was named, the festival called αμφιδρόμια was held, , and the relations brought presents (οπτήρια). Serv. on Τer. Phorm. init.

9. χοιράδα, properly a crag shaped like a hog's back, from χοίρος: 8ο δαχία, “a precipitous shore,” from sexıs, in Prom. V. 738. Comp. Eur. Troad. 89, and Virg. Æn.“ Dorsum immane mari summo."

10. ναυπόρους. Transl. “ the shipharbouring shores of Pallas,” i.e. the shores near Athens which ships pass through to the harbours of Piræus, Phalerum, &c.

ές τήνδε γαίαν ήλθε Παρνασσου θ' έδρας.
πέμπουσι δ' αυτόν και σεβίζουσιν μέγα
κελευθοποιοί παίδες Ηφαίστου, χθόνα
ανήμερον τιθέντες ημερωμένην.
μoλόντα δ' αυτόν κάρτα τιμαλφει λεως, και. Ας 911 15
Δελφός τε χώρας τησδε πρυμνήτης άναξ.
τέχνης δε νιν Ζευς ένθεον κτίσας φρένα,
ίζει τέταρτον τόνδε μάντιν έν θρόνοις.
Διός προφήτης δ' έστι Λοξίας πατρός.
τούτους εν ευχαις φροιμιάζομαι θεούς.
Παλλάς προναία δ' εν λόγοις πρεσβεύεται.
σέβω δε νύμφας, ένθα Κωρυκές πέτρα
κοίλη, φίλορνις, δαιμόνων αναστροφή και
(Βρόμιος δ' έχει τον χώρον, ουδ' αμνημονώ,
εξ ουτε Βάκχαις εστρατήγησεν θεός,
λαγώ δίκην Πενθεί καταρράψας μόρον")
Πλειστού τε πηγας, και Ποσειδώνος κράτος

20

[ocr errors]

called from the nymph corgeia, mother iz Apolls of

Lycoreus.

25

11. Παρνασσού, the Ionic form. Dobree, Adv. ii. 175.

13. παίδες Ηφαίστου: the Athenians generally; as descended from Erichthonius, son of Hephæstus and Athena, , according to one legend : and particularly, all clever artisans.

On some copper coins of Athens is found the head of Hephaestus, with hammer, tongs, &c.

16. πρυμνήτης άναξ. Comp. Shakspere, Henry VI. Part ii. act 2, scene 3, “ God and king Henry govern England's helm :” where “realm” is wrongly read.

17. κτίσας ποιήσας, as v. 684, μηδ' άκαρπώτους κτίσαι.

21. προναία causam indicat quare Pallas post Apollinem commemoratur.” (Scholefield.) Herodotus, i. 92, men

tions this temple of Athene προναία at
Delphi. The name apóvoia is of later
origin. It may be doubted whether
this line is not the quotation of some
Scholiast which has crept into the text.
–εν λόγοις, “in my subsequent address,”
opposed in a manner to εν ευχαις, ν. 20.
Comp. Choeph. 631, κακών δε πρεσ-
βεύεται το Λήμνιον λόγο. Ηerm. reads
ευλόγως, unnecessarily.

24. ουδ' αμνημονώ, scil. αυτου εν
λόγοις, “I do not forget to address
him.

25. εστρατήγησεν = στρατηγός ήν.

27. Comp. Αpoll. Rhod. ii. 71. Κωρύκιαι νύμφαι Πλειστοίο θύγατρες.Ποσειδώνος, who was lord of Delphi μέσφα Καλαυρείης ήλθεν ες αντίδoσιν, Callim. in Schol.

30

35

[ocr errors]

καλούσα, και τέλειον ύψιστον Δία.
έπειτα μάντις εις θρόνους καθιζάνω.
και νυν τυχεϊν με των πριν εισόδων μακρά
άριστα δοθενκει πάρ' Ελλήνων τινές,
άτων πάλη λαχόντες, ως νομίζεται
μαντεύομαι γαρ, ως άν ηγεται θεός.-
ή δεινά λέξαι δεινά δ' οφθαλμοίς δρακείν

πόλιν μ' έπεμψεν εκ δόμων των Λοξίου, είε ίεσε ως μήτε σωκείν, μήτε μ' ακταίνειν στάσιν βεί.. κας άγο... β. άίου Ν.xx32 .κι 42

τρέχω δε χερσίν, ου ποδωκία σκελών
δείσασα γαρ γραύς, ουδέν αντίπαις μεν ούν.
εγώ μεν έρπω προς πολυστεφή μυχόν
ορω δ' επ' ομφαλό μεν άνδρα θεομυση
έδραν έχοντα, προστρόπαιον, αίματι
στάζοντα χείρας, και νεοσπαδες ξίφος και, αν δεν τα αντι-
έχoντ', έλαίας θ' υψιγέννητον κλάδον,
λήνει μεγίστω σωφρόνως εστεμμένον, εις

40

31. πάρα for πάρεισιν. See Εurip. thing—a cipher.” Comp. Suppl. 720, Med. 441, σοι δ' ούτε πατρός δόμοι- γυνή μονωθείσ' ουδέν ουκ ένεστ' 'Αρης.πάρα. Αrist. Acharn. 862.

μεν ούν =immo vero- -«Nay, she is like
33. μαντεύομαι γάρ. The connexion a child in strength rather than a woman.”
with v. 32 is, “ Apollo declares by the Jelf, Gr. Gr. 550 b, wrongly connects

ots in w der he wishes the different ουδέν δείσασα.
envoys to consult him-and in that

41. προστρόπαιον, see Introd. 8 22.
order alone can I prophesy.” Comp. 42. νεοσπαδες ξίφος.

This tallies
Numbers xxii. 38.

exactly with the last scene of the Choe-
36. otáoiv. There is no necessity phorce ; Orestes is supposed to have
to change this (the MSS. reading) to betaken himself to his place of refuge so
Báoiv. “To keep my posture erect," quickly, as not to have yet relinquished
is surely as appropriate an expression
88 “my footsteps.” ακταίνω, ν. Ruhnk. 44. λήγει (land), “a woollen fllet.”
on Timæus, p. 21.

-μεγίστφ. The commentators rightly
37. τρέχω χερσίν, “I run by the help object to the tameness of this epithet.
of my hands,” i.e. by catching at what- Linwood ingeniously remarks that the
ever gives support.

next line (τηδε γαρ τρανώς ερώ) is a kind 38. ουδέν, “is naught, good for no- of apology for the Priestess dwelling

his weapon.

« PrécédentContinuer »