Images de page
PDF
ePub

185

190

οικείν τοιαύτας εικός, ου χρηστηρίοις
έν τοϊσδε πλησίοισι τρίβεσθαι μύσος.
χωρείτάνευ βοτηρος αιπολούμεναι

ποίμνης τοιαύτης δ' ούτις ευφιλής θεών.
ΧΟ. άναξ"Απολλον, αντάκουσον εν μέρει.

αυτος συ τούτων ου μεταίτιος πέλει,

αλλ' εις το παν έπραξας, ως παναίτιος. ΑΠ. πως δή; τοσούτο μηκος έκτεινον λόγου. ΧΟ. έχρήσας ώστε τον ξένον μητροκτονείν.

ΑΠ. έχρησα ποινας του πατρός πέμψαι. τι μήν και, γι' και τα 1. σΧΟ. κάπειθ' υπέστης αίματος δέκτωρ νέου.

ΑΠ. και προστραπέσθαι τούσδ' επέστελλον δόμους.
ΧΟ. και τας προπομπούς δητα τάσδε λοιδορείς;
ΑΠ. ου γαρ δόμοισι τοισδε πρόσφορον μολεϊν.
ΧΟ. αλλ' έστιν ημίν τούτο προστεταγμένον.
ΑΠ. τίς ήδε τιμή και κόμπασον γέρας καλόν.
ΧΟ. τους μητραλοίας εκ δόμων ελαύνομεν.
ΑΠ. τί γάρ και γυναικός ήτις άνδρα νοσφίση; 4. α. τ.27
ΧΟ. ουκ αν γένoιθ όμαιμος αυθέντης φόνος.

195

head

209

186. The commentators quarrel with the epithet πλησίοισι. But there is no reason why εν τοϊσδε πλησίοισι χρηστηρίοις should not mean “in the neighbourhood of this shrine,” literally *" in this shrine, being near to you." So Hermann: πλησία χρηστήρια, “vicinum templum sunt, ante quod Furiæ commorantur.”

192. expresses irony and contempt.

194. πέμψαι. Το προπομπός, ν. 197. It need not be altered to πράξαι.-τί í μήν; “quidni ?”

195. υπέστης, sub. είναι.- αίματος, "murderer," abstract for concrete.

200. κόμπασον, “Boast of an honour

able privilege - when you have it,”— not of a base occupation, unworthy of Goddesses. So Paley; and this is more probable than to suppose the words simply ironical, , “Proclaim this fine privilege of yours."

202, 203. Transl. « What ! matricide in the case of a woman who rids herself of her husband ?”

Ch. “Aye: for this would not be murder committed on a blood-relation." αυθέντης, αυτοσφαγής, αυτοφόνος, αυτοχειρ, αυτοκτόνος, either applicable to self-murder or that inflicted by or upon a blood-relation; 80 αυτουργίαι, inf.

[ocr errors]

V. 322.

205

210

ΑΠ. ή κάρτ' άτιμα και παρ' ουδεν ειργάσω

Ήρας τελείας και Διος πιστώματα
Κύπρις δ' άτιμος τόδ' απέρριπται λόγω,
όθεν βροτοίσι γίγνεται τα φίλτατα.
ευνή γαρ ανδρί και γυναικί μορσίμη
όρκου στο μείζον τη δίκη φρουρουμένη. φιατάει και δω ?.
εί τoίσιν ουν κτείνουσιν αλλήλους χαλάς,
το μη γενέσθαι, μηδ' εποπτεύειν κότω,

ου φημο Ορέστης σ' ενδίκως ανδρηλατείν. να μας με τα μεν γαρ οίδα κάρτα σ' ενθυμουμένην,

τα δ' εμφανώς πράσσουσαν ήσυχαιτέραν.

δίκας δε Παλλάς τώνδ' εποπτεύσει θεά. ΧΟ. τον άνδρ' εκείνον ού τι μη λίπω ποτέ. ΑΠ. συ δ' ούν δίωκε, και πόνον πλέον τίθου. ΧΟ. τιμάς συ μη ξύντεμνε τας εμας λόγω. ΑΠ. ουδ' αν δεχοίμην ώστέχειν τιμάς σέθεν.

215

204. The MSS. have ήρκέσω, vocem nihili,” variously altered to ήδέσω, ήρκεσεν, αρκέσει, &c.; Herm. ηκέ σοι. But I follow Paley in preferring eipydow, «fecisti” (Wordsworth's conjecture), because it is the only verb which completely agrees with both άτιμα and παρ' ουδέν.

205. Διός, scil. τελείου: not in the usual sense of “the Accomplisher,” but the God of Marriage: τέλος γαρ και γάμος (Schol. ad Αrist. Thesm. 973). Comp. inf. 799.

208. ευνή-φρουρουμένη. “For marriage between man and woman, brought about by Destiny, if rightly observed, is more binding than an oath.” τη δίκη δικαίως. μείζον and φρουρουμένη are superfluous alterations.

211. το μη γενέσθαι (τίνεσθαι, Herm.). Paley translates this, “So that it does

not happen that you visit them wrath-
fully.” This is harsh and improbable.
This verse refers to what the Chorus
had said in v. 203, ουκ αν γένοιθ'
όμαιμος αυθέντης φόνος. The expression
is therefore elliptical : in full it would
be το μη γενέσθαι όμαιμον αυθέντη φόνον.
Transl. “If then to murder, in the case
of married folk, you concede that it is no
murder, and that you do not visit them
wrathfully; I deny the justice of your
persecution of Orestes.”-χαλάς, “yield
the point, art indulgent enough to say;"
as Ηec. 403.

214. πράσσουσαν ήσυχαιτέραν, « too
remiss in exacting vengeance.”

215. εποπτεύσει, shall look to, take care of," as Choeph. 1.

217. συ δ' ουν-τίθου. This line is of course ironical.-πλέον τιθου: “In. crease,” πλέον being an adverb.

H

220

ΧΟ. μέγας γαρ έμπας παρ Διός θρόνοις λέγει:

εγώ δ', άγει γαρ αίμα μητρώον, δίκας

μέτειμι τόνδε φώτα κάκκυνηγετώ.
ΑΠ. εγω δ' άρήξω, τον ικέτην τε ρύσομαι:

δεινή γαρ εν βροτοίσι κάν θεοίς πέλει
του προστροπαίου μηνις, ει προδώ σφ' εκών. 225

ΟΡΕΣΤΗΣ.

unclean

άνασσ'Αθάνα, Λοξίου κελεύσμασιν
ήκω, δέχoυ δε πρευμενώς άλάστορα, «σ' week
ου προστρόπαιον, ουδ' αφοίβαντον χέρα,
άλλ' άμβλυν ήδη, προστετριμμένον τε προς
άλλοισιν οίκους και πορεύμασιν βροτων
όμοια χέρσον και θάλασσαν έκπερών,

230

66

220. έμπας και έμπα Αττικώς, έμπης δε Ιωνικώς δηλοι δε τo όμως, Zonaras. This is a poetic word, derived from év πάσι; it does not mean altogether," but “in all circumstances," i. e. “at all events,” and hence “nevertheless.” Here it is και χωρίς των εμών τιμών, anyhow.” In Soph. Aj. 121, it serves to strengthen the force of καίπερ (εποικτείρω δέ νιν Δύστηνον έμπας, καίπερ όντα δυσμενή) like the Homeric Νέστορα δ' ουκ έλαθεν, πίνοντά περ έμπης. Comp. Antig. 845.

221. δίκας - κάκκυνηγετώ, «I will proceed to punish this man, and even now I am on his track.μέτειμι δίκας τιμωρήσω. The double accus. similarly Bacch. 346.

225. εί προδώ. Jelf, Gr. Gr. 854. 1, thus explains the difference between εί γένοιτο, ει γένηται, and εαν γένηται. Ei yévolto implies a mere supposition, often an improbable one: “If it should happen.” εί γένηται, that it may or may not happen, without any notion of a

definite time, If it does.εαν γένηται, that it is expected to happen at the particular time " when it does.” Instances of ei with the subj. occur Pers. 787, Suppl. 86, Ajax 491, Ed. Tyr. 198, 874. Εd. Col. 1443. It is doubtful whether this construction can be used in prose; in Thucyd. vi. 21, ει ξυστώσι, the MSS. vary: see Arnold.

226. The scene is shifted to Athens. See Introd. 8 13.

228. προστρόπαιον. Introd. 8 22.

229. αμβλύν- βροτών. Transl. “But already have the edge of my guilt blunted, and worn down by contact with (προς) the dwellings and haunts of other men.” προστετριμμένον = «attritum, rubbed against.” Comp. Sept. c. Theb. 712, τεθηγμένον τοί μ' ουκ άπαμβλυνεις λόγω. Wellauer thinks προς is an adverb, =“insuper,” as Orest. 621, Med. 704, which is not impossible. Hermann's reading is not satisfactory.

231. όμοια “perinde”_« All the same,-as much as if I had not been

occurs

in obedience and

s.l. Kaitou

235

the drops of blood)

σώζων εφετμάς Λοξίου χρηστηρίους,
πρόσειμι δωμα και βρέτας το σον, θεά.

αυτου φυλάσσων αναμενώ τέλος δίκης. He». άρα ενώ
ΧΟ. είεν. τόδ' έστι τανδρος έκφανές τεκμαρ'
έπoυ δε μηνυτήρος άφθέγκτου φραδαϊς. Collipo,

It βη
τετραυματισμένον γαρ ως κύων νεβρόν,
προς αίμα και σταλαγμόν εκμαστεύομεν. . έκατεύομεν, Gok σε
πολλοίς δε μόχθοις ανδροκμησι φυσια
σπλάγχνον" χθονός γαρ πας πεποίμανται τόπος,
υπέρ τε πόντον απτέροις πωτήμασιν
ήλθον διώκουσ', ουδέν υστέρα νεώς.
και νυν δ' ενθάδ' εστί που καταπτακών.
οσμή βρoτείων αιμάτων με προσγελα.

241

όρα, όρα μάλ' αύ, λεύσσε τε πάντα μη

245

purified at all.” So according to Reiske’s
emend., Εur. Ηec. 398, όμοια, κισσός
δρυός όπως, τήσδ' έξομαι, where, however,
we should perhaps read οποία κισσός
δρυός, εγω τήσδ' έξομαι.

233. πρόσειμι, not from είμι, "ibo,”
but eiul, “sum:" for Orestes had already
come to the temple of Pallas, comp.
ήκω, ν. 227. So πάρειμι, Εur. Bacch.
805.

234. Paley wrongly joins åvauévw φυλάσσων, making it = φυλάσσω. Read αναμενώ, and join αυτου φυλάσσων.

240. πεποίμανται, "has been traversed," as carefully as by a shepherd seeking out shady nooks where he may find grass for his flock.

241. απτέροις. See ν. 51.

243. καταπτακών. The second aor. ŠTTAKOV is only used in compounds of πτήσσω. The verb means prop. to drop the wings for fear,” as a bird ; so

Ajax 171, of a dove: hence “to crouch,
cower.” πτώσσω is always intrans. -
arhoow in Il. xiv. 40, is “to scare,”
but this is unusual.-πταξ and πτώξ are
used indifferently as to sense.

244. προσγελά, “greets,” Pal. com-
pares galvw, used “de aliquâ rê quæ
furtim sensibus illabitur :" we may
transl. “The smell of human blood
lures me on," after Milton, Par. Lost,
ii. 665.

245. This is another Commatic Ode, see on V. 138.

245. λεύσσε τε, Herm. Miller's defence of the MSS. reading, λεύσσετον, is ingenious. He supposes that the Choreutæ enter in two long lines, and part to the right and left, so that the dual is applied to the two files, as it is in Homer to the two banks of oarsmen in a bireme. But several MSS. plainly indicate that λεύσσε.... τον were sepa, .

[ocr errors]

1. nom. sing. unfurnished 2. acc.pl. unhonoured

250

λάθη φύγδα βας ματροφόνος ατίτας.

όδ' αυτέ γ άλκάν έχων
περί βρέτει πλεχθείς θεάς αμβρότου,

υπόδικος θέλει γενέσθαι χερών. o Aeedo
το δ' ού πάρεστιν' αίμα ματρώον χαμαι

δυσαγκόμιστον, παπαι.
το διερον πέδοι χύμενον οϊχεται.

αλλ' αντιδούναι δεί σαπό ζώντος ροφεϊν
draught

ερυθρον εκ μελέων πέλαγον από δε σου
βοσκαν φέρουμ' άν πώματος δυσπότου
και ζωντά σισχνάνασαπάξομαι κάτω,
αντίποιν ως τίνης ματροφόνου δύας.

όψει δε κεί τις άλλον ήλιτεν βροτών,
ή θεόν ή ξένον [τιν ασεβών] ή τοκέας φίλους,

έχoνθ' έκαστον της δίκης επάξια.

255

260

but he afterwards

his mind to the first mentioned ies.

changed

rate words, and opa in the former clause
confirms this.-πάντα for πάντη.
247. ατίτας, nom. =

ατιμώρητος, Schol.
Paley makes it the accus. pl. “us the
avengers,” quoting Klausen, Agam. 72.

248. αλκάν, “ aid,” as Suppl. 711.αυτε, “No longer as before,” Pal.

250. υπόδικος-χερών, “Is willing to
take his trial for the works of his hands"
-χερων lit. “in respect of his hands or
handiwork.”—Paley's “to place himself
in our power,” is exactly contrary to the
sense: for this was what Orestes wished
to avoid, by clasping the statue of Pallas.
Hermann's reading χρεών, « debts,” is
somewhat tame.

.
253. το διερόν, « the life - blood.”
Διερός (from διά) means “penetrabilis.”
So Arist. Aves, 213, μέλεα διερά δια-
πρύσια “thrilling,” not = υγρά “liquid.”
Comp. Od. vi. 201, ix. 43. From the
same root come διώκω, διαίνω, δίομαι, &c.

255. πέλανoν. Blomf. Gloss. Pers. 821.

256. Φέροιμ' άν. J. Wordsworth for φεροίμαν.

258. The MSS. have αντιποίνους τίνεις ματροφόνας δύας, which is variously altered. . I have adopted Hermann's reading; "that you may pay the penalty of your mother's disastrous murder," as Pers. 471, ών αντίποινα παίς έμός πράξεις δοκών. We might also read ματροφόνους δύας, accus. in apposition with αντίποινα -the sense is the same.

260. τιν' ασεβών. These words spoil the metre, and Paley would omit them, It is doubtful whether ηλιτεν could govern an accus. of the person injured, though it does in Homer. Comp. Jelf, Gr. Gr. 565. Ηerm. reads ουκ ευσεβών, but this also is a doubtful construction: in Agam. 322, the proper reading is σέβoυσι (not ευσεβούσι) τους θεούς.

? understands it as

ironical.

« PrécédentContinuer »