Le Dragon normand et autres poèmes d'Étienne de Rouen

Couverture
Henri Auguste Omont
C. Métérie, 1884 - 260 pages
 

Pages sélectionnées

Autres éditions - Tout afficher

Expressions et termes fréquents

Fréquemment cités

Page 172 - Cum ergo sit in medio posita facultas eloquii, quae ad persuadenda seu prava seu recta valet plurimum : cur non bonorum studio comparatur, ut militet veritati, si eam mali ad obtinendas perversas vanasque causas in usus iniquitatis et erroris usurpant?
Page 193 - Pour l'éloge hyperbolique du comte cf. p. ex. v. 5 ss. : Qui Paridis seu Tindaridis faciem renovabat, Hectoreum cunctis in eum corpus rutilabat ; Qui clipeatus vel galeatus Mars fuit alter, Palladis hastam sanguine pastam gessit et alter, v. 30 ss.
Page 172 - Nam quum per artem rhetoricam et vera suadeantur et falsa, quis audeat dicere, adversus mendacium in defensoribus suis inermem debere consistere veritatem, ut videlicet illi, qui res falsas persuadere conantur, noverint auditorem vel benevolum, vel intentum, vel docilem prooemio facere, isti autem non noverint?
Page 194 - Precluis orator, logicae nec segnis amator, Rethoricis flores edoctus sive colores. Cautus et a puero falsum discernere vero, Multimoda specie perfusus phylosophiae. In prosa Cicero, versu Maro cederet illi, In logica Socrates, armis equandus Achilli : Huic quicquid sciri potuit, credo, patuere ; Gloria, divitiae, sapientia tanta fuere, Quanta пec exponi possit, sed пec medituri.
Page 108 - Saucius Arturus petit herbas inde sororis, Avallonis eas insula sacra tenet. Suscipit hic fratrem Morganis nympha perennis, Curat , alit, refovet, perpetuumque facit. Traditur antipodum sibi jus; fatatus , inermis. Belliger assistit, proelia nulla timet. Sic hemispherium regit inferius, nitet armis, Altera pars mundi dimidiata sibi.
Page 109 - Altera pars mundi dimidiata sibi. Hoc nec Alexandri potuit, nec Cesaris ardor, • •''' Ut superum tellus sic sua jura ferat. Antipodes hujus fatalia jura tremiscunt ; Inferior mundus subditus extat ei. Evolat ad superos, quandoque recurrit ad ima; Ut sua jura petunt, degit ubique potens.
Page 101 - Arturo regi trino Rollandus: In armis Efferus Henricus pellit ad arma tuos. Providus ergo tuis, quorum tu solus haberis Et rex et dominus, auxiliare cito. Aut par te venias, aut mittas hue legiones, Aut iuveni manda bella necemque. Vale.
Page 112 - Tum mihi tum natis est referenda meis. Hanc sub jure tuo, sub pace tua teneamus ; Jus tibi, pax nobis, totaque terra simul.
Page 112 - Heres juris ego gemini ; quod jure reposco, Dat genus et ratio, lex favet, immo jubet. Ut linquam Britones mandas iratus ; at ira Fit furor insipiens, dum ratione caret. Gens tua ferre jugum cavet, at Normannigenarum 47o Pertulit et perfert hoc graviusque feret.
Page 186 - Maro 1 s'élève lej noble monastère de Préaux (1) ; mais en même temps cette simple considération suffirait pour nous faire douter de la sincérité de l'éloge. Ce qui est encore plus grave, c'est qu'il semble être un cliché qu'Etienne applique partout.

Informations bibliographiques