Ludovici Cellotii Parisiensis e Societ. Iesu Panegyrici et orationes

ætate ætatis alijs animi animo Auditores benè caufæ cauſa certè cuius cùm Deus doctrinæ Ecclefiæ effe eius eloquentiæ eſſe eſſet eſt fæpè fibi fint Franci Francorum fuæ fuam fuiſſe funt Gallia gloriæ hâc hæc hiftriones hiftrionum hiſtoria homines hominum illa ille illi illud imperij ipfi ipfis ipſa ipſe ipſi ipſo iſti Iudices Ludouici Ludouicus mihi minùs modò naturæ neque nifi nihil niſi noſtri omnibus omnium Panurge penè penitùs poffe poſſe poſt poteſt potiùs præ præter profectò quâ quæ quafi quàm quaſi quę Quintilianus quis quò quos Recita Regis rerum Rupella ſapientiæ ſatis ſcena ſcientiæ ſed ſemper ſenſu ſeu ſibi ſine ſit ſpe ſpectacula ſua ſub ſui ſuis ſummâ ſunt ſuo ſuos tamen tanquam tantùm thea theatra theatris theatrum tibi totâ tùm verè verò Verùm veſtra virtutis vitæ vnde vnius vnquam vnum vobis