Images de page
PDF
ePub

A D SERIA
S A N T O L I I

VICTORINI

RESPONSIO.

L X X II.

Am quæ seria de tuis lambis

a ,

SANTOLI, Hendecasyllabolque nostros
Purgare aggrediar tibi haud ferenti
Vatem Pierii gregis profanum
Sacro flagitium exprobrare Vati.
Non est Hagitium tamen, scelusve,
Indulgere modis perenne Sacris.
Non est flagitium pio labori
Modum non posuisse, quod severo
Ais carmine me tibi exprobrasle.
Est hoc flagitium Sacro Poëtæ,
Cum divina canit, superba faftu
Corda tollere, mens licet ferente
Sursùm plena Deo ambulet per astra,
Quod te haud carnine nupero admonebam;
Verùm , hoc qui faceret, Sacrum Poëtam
Profanúmque, mihi nec ipse vano
Parcebam, & cupido levantis auræ.
Non est flagitium , scelúsve honesta
Frontis canities, decensque ruga,
Nec fenecta Sacro indecens Poëtæ.
Non eft flagitium scelúsvę dignum
ifta, quani nimiùm integras, querela,
Non ingentia moribus referre
Cælestum decora. Est bonis Olympo
Tentanda omnibus improbo labore,

Et magnis via pallibus tenenda,
Juvat sumına sequi. Hoc modò scienrem
SANTOLI, mihi mens fuit monere,
Et grandem magis incitare gresluin.
Nunc factis opus effe prædicavi:
Nempe ingentibus, & quibus priorem
Divûm præcipui tulere palmam.
Non fum, crede mihi, procace lingua:
Non sum dedecorum exprobrator audax,
Qualem me facis, & vocas, minaces
Dum feroculus evibras lambos.
Sum vanus, levis, atque venditator:
Meo velificatus ipse honori ,
Amo utrasque mihi incumere buccas
Versus dum recito meos amicis
Complaudentibus in frequente cætu.
Amo frigidulos nimis Poëtas,
Odi magniloquos nimis Poëtas.
Sum Vates grege de profano ; & alca.
Viam ad fidera nescius tenere,
Quâ grandire gradum ipse non remittis.
Sum quodcumque voles mihi imputare,
Dum ne lim, quod ais , procace Vates
Linguâ, & dedecorum exprobrator audax.
Quare aur Hendecasyllabos trecentos
Expecta, aut animum incitatiorem
Paulum comprime. Non decet Poëtæ
Iracunda Sacro æstuare corda.
Nec, fi qua exciderit jocanti amico,
Aut non tempore ,, non loco , admonenti,
Vox haud mollis , & haud fatis placere
Opportuna , truci starim necefle eft
Irà surgere, & expedire lambos
In lenem Hendecasyllabum feroces.
Amicis licet invicem jocari ,
It docti grave tædium laboris
Fas quandoque hilari levare dicto :
Cui si cecricus , & feverus alter
Refpondere pari neget cavillo,
Sint leves potius procul cavilli,

Quàm vox diffociet jocosa amicos.
Ite ergo Hendecałyllabi, feroce
Ni SANTOLIU s abstinetque Iambo,
Resumitque animum benigniorem.
Meus dummodò non amare cefset
Me SANTOLIU S, abdico Poëtam,
Æternuni Hendecasyllabos valere,
Æteruum jubeo valere Musas:
Ne, qui, vivida dum caler juventus,
Et dici renui Poëta, & effe,
Senex continuò Poëta fiam.
Nimis denique ne Poëta fiam,
Hic plectrum, & cytharam volens religno.

LENGLETIUS.

* A D

cur ego.

JO A N. COMMIRIUM S. J.

LXXIII.
IR IS Amicum ple&tis, & crucias modis,
Amice penas

immeritus luam ?
Aut mitte versus, quos Apollo prædicat,
Aut mitte reftem, me puder jam vivere.
Actum est, peribo. Ni mcis refpondeas
Bonus petitis; non procul à me Sequana
Undis abundat, eft profundus alveus.
Hæc verba recoquas mente ; poftremus dies
Postrema juffit scribere ad te carmina.

* Le Pere Commire Jesuite, c'est dequoi le plaint Monsieur qui travaillait à une Inscrip. de Santeul dans ces Vers & il rion sur la prise de Namur par mande au Père Commire que le Roi Louis XIV, fut faché s'il ne lui envoye ses Vers , contre M. de Santeul de ce qu'il va se noyer, en avoit donné une sur le même J'ai parlé du P. Commire sujet : il compit avec lui & ceffa page 80, note (a) de lui envoyer ses Ouvrages.

* COMMIRIUS AD SANTOLIUM retorquet mißos versus iisdem verbis

inchoantes do definentes. M

IRIS tueris facinus indignum modis,

Amice, peccas , vis tamen poenas luam,
Aut talis esto lingua qualem pradicat,
Aut odio

aperto

dilce mecum vivere.
A&tum meo de amore, ni respondens.
Bonus poëta es : teque ovantem Sequana ,
Undisque Ligeris portat ingens alveus.
Hac decora nullus ut cibi imminuar dies ,
Postrema dele fcripta Regi Carmina.

* Le Pere Commire répond de commerce avec lui , s'il ne par ces Vers à Monsieur de San- supprime son inscription. teul qu'il ne veut plus avoir

* SANTOLII VICTORINI

SUB A QUIS EXTINCTI

UMBRA

REDUX.

AD JOAN. COMMIRIUM S. J.

IRONI A.

[ocr errors]

L XX I V.
D stygias tandem descendi naufragus undas,

Sequanicis Vates qui modo mersus aquis. * Monsieur de Santeul ne & que son ombre craignantenpouvant accepter la proposic core la fureur du Jefuite, lui iion , se determine à supposer despande grace, qu'il a pris le parti de fe noyer,

Undarum nunc ludibrium , data piscibus elca ,

Litcore corpus iners, & fine honore jacet. Admisso merui tales pro crimine pænas ,

Mortis causa meæ, proh dolor! iple fui.
Aonios fontes , nec jam potare licebit

Quæ toties häuf flumina plena Deo.
Nec posthàc te, audire, tuósque ediscere versus,

COMMIRI, Ausonii luxque, decúlque chori.
Nec mihi fas , quando facras operaris ad aras ,

Afpicere afflatum te propiore Deo. Hæc, quam sustineo gravis est, sed debita pæna:

Eft aliquid , quod me torquet, amice, magis. Scilicet ante oculos tua semper oberrat imago,

Me cruciat miris , poft mea fara, modis. Increpitat; calamumque tenens mihi mulca minatur

Nec fatis est, dixit, te periisle femel.
Si terris tibi reftat adhuc vel nominis umbra,

Hanc perimam ; pænas tu mihi , ftulte, dabis. Exprobrat ingratum facinus , quò tristius ullum

Haud fuit ; ultores pofcit in arma Deos.
Credideram, quando occubui crudelibus undis,

Me tam crudeli morte piasse fcelus :
Sed scelus est, quod non luftralibus abluat undis

Sequana , & immensi non lavet unda Maris.
Audite, o feri, criménque horrete nepotes,

Scribere quod refugit mens, trepidátque manus. Nuper ego ornandâ pro Regis imagine Vates,

Hæc duo sculptori carmina fortè dedi. Vicit inacceffis confifas rupibus arces;

Miraris ? per Rhenum bic fibi fecit iter. Hinc morior ; decus mide mihi, Regique parabam,

Demens ! hinc misero mors inihicerta venit. Condideram iratis ex tempore carmina Musis,

Carmina , quæ lachrymis funt abolenda meis. Indignata meos verlus muta ära recusant,

Scalptorísque negant, decipiuntque manus. Nil nifi divinum debent in culpere vates ,

COMMIKO & Musis non placuisse nefas. Tunc me Musæ omnes , etiam te judice sontem

Derovere neci ; ftatque javatque mori.

« PrécédentContinuer »