Images de page
PDF
ePub

Scilicet emeritum me varem impunè laceflent,

Ausi sacrilegâ tollere sceptra manu ? Lauricomam avellent è cano vertice sylvam,

Nec mea qui cingat tempora, ramus erit ? Ora niger , niger & vestes, nigráque sub umbrâ

(a) Inlanæ plebis vertar in opprobrium? Ah! potius noftro ringatur sanguine vestis :

Hâc hâc purpureâ veste luperbus ero. Perfodiant, nudum pater ecce ad vulnera , pectus;

Folix! fi foflo pectore sanguis eat. Hanc animam è THOMA (b) non hæres degener hausi,

(c) Qui pro fervandis legibus occubuit. Justa queror , nec me facit indignatio Vatem,

Scribere fic jussit Relligionis amor. (d) Si mea apud leros per carmina fama nepotes ,

le) Fors eat, & rester nominis umbra mei: Pofteritas

repetet, licet (f) infrendentibus annis,

Totum avida, atque inhians cernere SANTOLIUM. Non adero; (8) mox frendet, & indignata tabellam

Mordebit, quanquam ő! fit Pietatis opus. (b) Sed quid ego hæc autem ? per fraudem veitibus ater

(c) Al.

fama nepotes.

Per quos Relligio tollit ad aftra (6) Thomas Prior Sancti Viccaput?

toris , Martyr , inter manus Tempore quo referat fontes , Steph. Epiíc. Par. Consule E*& doâa fuenta ,

pistolam D. Bernardi Abbatis * Monheur de Santeul parle čl. 158. ici de la Bibliotheque de Saint Vittor.

Cujus veftis adhuc tincta cruo. Do&rinam unde avido , qui

re mader. fitit , ore bibit.

(d) Al. Quid fupereft ! meme expun- Si forte ad seros veniat mea

gant & nomen & hymnos ? Quos templa & repetunt, quos (e) Fors cat, & reftet ) al. Et pictasque probat.

levior reftet. (a) Loco hujus Versus ifti le (f) Infrendentibus) al. in. guntur :

dignantibus. Lucifugus noctis pallida re (3) Mox frendet , & india gna petam ,

gnata , ) al. fremet illa , & de. Eripe ine his , ô Virgo , malis; ieftata. donaberis hymno,

(h) Loco hujus Versus trium Hæc labes famæ non fit inur- sequentium ifti leguntur : ta mea.

Sed quid ego hæc demens! lim

Sim totus; modò fit candida vita mihi.
Dum fcribo, en niveum reddit, GENOVEFA , colorem,

Plaudite, jam mutor, reddor & ipfe mihi.

totus veftibus ater;

gram abluit undâ , Morum me candor solvet ab Et Genovefa ineum reddit ami. opprobrio.

ca Decus. Dum scribo, en purà veftem ni

* VICTORINA DRYAS Arbor excifos de avulsus conqueritur.

1 X X Y .

R ,

EGALI S hortos, circumque virentia prata
Tuque diu expectata, & noftris debita votis
VICTORINA Dryas, nostros confundere fletus
Vobiscum liceat, fimul & miscêre querelas.

Vidi ego, dum nuper vestris spatiabar in hortis ,
Poft duras hyemes, poft longa incommoda brumz ,
Dumn ver auricomum Phæbo redeunte redibat ,
Spein fylvæ ingentis, nudi nova gaudia campi;
Vidi luccisas repetito vulnere quercus,
Eversasque domos avium ; tellure jacebat
Congeries lignorum, avidis data pabula flammis.
Quis potuit tantum, ô Superi, committere crimen !

Vidi etiam rupto turgentes cortice gemmas,
Quæ nondum audebant duro se ostendere cælo,
Cæli intemperies illis ne fortè noceret
Quæque suo jam nunc arbor lærillima lucco
Spondebat ramos, fpondebat frondea tecta,
Spondebatque facris dilectam Vatibus umbram.

* Les Jardins de S. Vi&or é avoir rehaussé le terrein. M. de toient bas, & les arbres vieux. Santeul dans ces Vers regrette On y fit un plan nouveau après l'ancien bois.

[ocr errors]

Hic ego, dicebam, potero jam folus in umbra, Seceflu in placido, meditari, & fcribere verlus. Fas erit & latitare, umbrisque in luce potiri. Sed mihi non licuit jam (pe, votisque beato, Et nascens nemus, & nascentem cernere Sylvam: Nam licet in teneris nondum folia ampla virebant Arboribus, nimiùm Naturam urgere morantem Carminibus Vates potuissem. Carmina Sylvæ Audivêre, & habent attentas Vatibus aures.

Una Dryas fercur nondum violata securi
Has Aendo fudisse preces. Huc jusla venire,
Quæ modò florebam regalibus hofpes in hortis;
Non peream, nobis ex omnibus una superum,
Insigni titulo , quæ VICTOR IN A vocabor.
Si noftram penitus jurasti evertere gentem,
Crudelis Lycidâ , quem nos præfecimus hortis ;

Isti fida lɔco talem philomela' ruinam
Si sciret, reditum urgendo, te multa furentem
Mulceret querulo cantu ; solet illa quotannis
Umbrâ tuta meâ fylveftrem hic ponere nidum,
Hic pullos nutrire'; Deæ miserêre precantis.

Ille preces & vota Deæ fruftràque gementis
Heu ! sylvæ durus non audiit, icta fecuri
Communi cecidit fato, junxitque lorores.
Antiquum rediit chaos infoelicibus hortis.

4 AD

P. BELLEVRÆUM

E C L O G A. Deplorat Poëta quòd deserto rure Bellevrao se in

urbem invitus receperit.

L X X VII.

Os BELLEVRÆI, nuper mea gaudia, colles, Et liquidi fontes, & quæ sub fontibus imis Effufæ Aavos per candida colla capillos , Mollibus in tunicis gaudetis ludere Nymphæ. Si quis inest (vidistis enim me sæpe legentem Et de litoribus meditantem carmina vestris, ) Si quis inest vobis fenfus , fi numen habetis, Excipite ô tristes, neque enim mora longa , querelas. Dum magis arridet vitæ melioris imago, Et bona pax, & blanda quies , & fancta voluptas, Ruris deliciæ, & caftæ bona gaudia mentis ; Aspera fata jubent vestris difcedere campis : Omnia ubi mihi læta , jugóque solutus ab omni, Exultans animis, hâc libertate fruebar , Quam precibus, dudum, & lachrymis, votisque perebam, Obtestans Superos omnes, fi fectere possem. Has , BELLEVRIADES, lachrymas, hæc vota; precesque Audit, & optatam fpondet mihi denique fortem. Me fortunatum! fi quæ dedit otia nobis, Ille idem servasset, amat namque ille Camænas; Illic non poteram juflos tum scribere verlus,

* Monsieur de Santeul étant se consoler de son malheur , il à Grignon chez Monleur de fit cette Eclogue qu'il appelloit Bellievre , reçut ordre de son fon Palemon. J'ai parlé de M. Superieur de s'en revenir. Pour de Bellicvre , page 117.n. (*)

[ocr errors]

Et cutò infanire, rudémque exponere Musam,
Proque cubâ tenues calamos infilare licebat ;
Innocuos neque erat, qui jam objurgaret amores,
Nec mea lacrilego qui carmina carperet ore.
Non lites , non bella domi, rixásque movebat
Imperio durus caperatâ fronte Palæmon.
Si non jutla dabam, non jufla aliena sequebar ;
Me quando feffum ftudiis sopor altus habebat,
Sæpiùs increpitans non me fonus æris acuti
Cogebat dulces quamprimum abrumpere lomnos,
Aur jam præsentes in carmina linquere Musas.
Sed vos ô neinora! ô colles non fponte relicti !
Deserui tamen : & comites fugêre Camænæ ,
Gaudia fugiftis fimul, & fugiltis amores.
Ah! quoties tua respiciens de montibus altis
BELLE VR Æ A domus, faftigia : Non ego , dixi,
Non

ego vos istis pofthâc de montibus arces
Aspiciam ; colles iterumque , iterumque valete :
Et malè discedens per mille obliqua viarum,
Ingentes vanâ folabar imagine curas.
Quis mihi tum sensus mifero ? vos conscia teftor,
Quæ Sangermanos habitatis Numina faltus,
Et vos Sequanico ludentes litore Nymphæ.
Illa tamen quæcumque, levis jactura fuisset,
Ni BELLE VRIA D Æ me maxima cura teneret.
Illius & vultus, & dulcia verba redibant ,
Hæc animo, puris quæ sedulus auribus hausi.
Et mihi dein faustos ausin promittere Soles
Demens ! non habitat terris præsentior alter
SANTOLIO Deus, Ille meos, auditque, legitque,
Quos bonus inspirat manifesto numine versus.
lli charus eram, & quamvis nil tale merebar ,
Me tamen audebat summis æquare Poëtis.

mea per sylvas cantabant carmina Nymphæ ;
Vatem pastores, dicebant flumina vatem,
Me quoque Pierides ; nec tam tua, docte RAPINE,
Magna B A VILL Æos refonabat fama

per agros.
Triltia quid me igitur renuentem jussa reposcunt?
Hoc me intempestâ nuper sub nocte monebat
Infælix bubo, memini, dum luctor iniquâ

Hinc

« PrécédentContinuer »