Images de page
PDF
ePub

Jam Phæbi patiens , per me licet, exere Musam,

Tenta carmen, ames monftrari, interque lodales
Amula lcribendi quos gloria carminis urget,
Nemo velit tecum scripto contendere verlu.
Ipfo ego miranti fimilis , non labe carentes ,
Et vultu simulato attollam ad lidera verlus.

Sed non inde rudi veniat fiducia Musæ ,
Ne nimium cibi crede , tuas sed consule vires.
Et tibi præfcriptam timeas transcurrere metam,
Nec genio perinirte tuo fine lege vagari ;
Injectis petulantem animum rege ductor habenis.
Audax ille fuit , qui lenè afflantibus auris,
Qui placido postquam deduxit flumine lembum,
Velivolas scandens agitata per æquora naves,
Iratis voluit se-le committere ventis.
Arduum opus, carmen : nec tu rentaveris ultro..

Quod fi fortè aliquam , quô Vates igne calemus ,
Scintillam rapuisti; haud fas tibi trudere versus
Continuò, & magnos in prælia poscere Vates.
ENTELL I quondam, fimul atque memento DARETI 6.
Er fibi confilus nimiùm , fretusque juventâ
Te moneat Phaëton cælo dejectus ab alto.
Sint licet egregiæ vires , non astra laceslas ,
Nec luperos, tentesque Jovem detrudere Olympo,
Terræ progenies. Similis te pæna manebit.

Seghitiem incusas , pigros & Apollinis ignes,
Invalidumque senem conantem carmina fruftrà ,
Carmina quæ longo Pietas expectat ab anno.
Ebullit mihi languis adhuc, mens integra præstat:
Nec me deseruit calor entheus : ô mihi li fas
Me totum excutere, irarumque effundere habenas.
Quæ non conjicerem flammato è pectore tela!
Te te ego ; led motam præstat componere mentem.

Postera quæ laudabit & admirabitur ætas , Nunquam fi nescis, longa intervalla, nec unquam Carminibus nocuêre moræ ; nos multa polimus, Multa retractamus ; jubet ipse senescere carmen Noster Apollo , licèt quamprimùm erumpere in auras Doctáque festinet citiùs volitare per ora.

Vivite felices , nullo quibus empta labore,

Scripta placent, nox insomnis quæ parturit una.
Informes animi fætus , & monstra pudenda.
Non ita præcipiti pede currimus; excubat, omnesque
Observat ventos, celsâ de puppe magister,
Syrtesque, scopulosque, marique latentia faxa,
Ante suas tutus quàm mittat in æquora naves.

Sic rerum docet alma parens , quæ cuncta ministrat Tempore nata suo Natura : hanc foriè morantem Non urgendo premas , fallet tua vota premendo.

Poscunt magna moras , longus labor arte magistrâ Confusas fine delectu res ordine ponit. Dum calet igne animus, libı plaudit & approbat auctor Prolis amore lux , quod crudum è pectore fudit, Error & ipfe placet , qui se-se detegit ultrò, Occurritque sibi, se quando remiserit æstus.

Quisquis amar magnum & quærit per carmina nomen Hunc moneo imprimis , iterumque iterumque monebo, Exuerit patrium færûs nascentis amorem Ad tempus mentemque aliò traducat, ut ipse Non jam operis pater in se omnes exerceat iras, Er durus cenfor, castigatorque feverus. Omnia cuta timet, nescit sibi parcere Vates, Dum legit & relegit, vitium piat omne legendo, Quæ dubiâ sub nocte latent, & egentia luce, Dar lucem , & velis dat noscere Vera remotis Amputat & deler minus apta , & consulit aures, Luxuriemque minutatim depascit inanem. Atque novos operi delendo adjungit honores, Nec ceslat, donec purgatâ labe nicescat Carmen, venturis opus admirabile fæclis.

Hæc nescisle , volo, tua fit pro crimine pæna: Et tibi non aliam , & miferis scriptoribus opto.

Hæc mihi difficiles dictabant carmina Mufæ,
Et sic effætum me deferuêre Poëtam.

* SANTOLIO VICTORINO

QUI N TI NI MARTYRIS

H Y M N O GR A PHO

L. SOUCANYE Regia apud Viromanduos Eccle.

fia Canonicus.

C A R M E N.

LXXXIII.

'ROBR A rétractare , & sannas damnare procaces

P a

QUINTINUs toto simul & SANTOLIUS orbe.
Fælix culpa quidem, & grandi donata trophæo,
Te salibus petiisse, & inertem agitasse querelis !
Quos ardens petiit pietas, hinc obtinet hymnos:
Hinc partu insolico nobis divina dedisti.
Spes longum delusa: moras ingentia penfant,
Quæ præsens stupet, & sera admirabitur ætas.
Site magnifico versu super astra tulislem,
Non tam digna meos recreaslent præmia cantus.

Nec tu laudis egens : tibi plausibus Urbis & Aula
Jam saturatæ aures ; jam de te frigidus audis.
Et fibi sunt magni decus omne, & gloria vates.

Difficiles Judex operum , & laudator avarus,
Vix patiens meriros acceptæ laudis honores ,
Me malè [previsles tibi carmina blanda canentem.
Quid faciam ? quando obsequiis, precibusque moveri

* Quelque tems après, paru- en fait par ces Vers un remer. rent les Hymnes de s. Quen- ciment très-poli, tin , & le zelé M. Soucanye lui

Tardior, optatos differs dudum immemor hymnos;
Hanc artem suadet pieras , ut vota quiescant,
QUINTINO ut sacri veniant propero agmine versus ,
Morfibus exstimulare iras, mulamque senilem
Dicere , & ablumptos annis fugientibus ignes
In tristes abiisse usuque ævoque

favillas; Mentis inexhaustæ quondam torpere vigorem: Teque hærere solo jam puræ lucis

egenum; De te corpus iners lupereffe, animique ruinas, Hinc tardari hymnos ; indè & fterilescere versus.

Fraus erat exitiosa , audax , temeraria & amens: Tutius armatos fuerit quis nudus in hoftes ; Tutiùs objiciat pelago le cymba furenti: Tempestas prævisa animo : Sed sæpè trementen Hac voce increpitans QUINTIN i hortantis image Impulit. Aude aliquid pro relligionis amore: Per probra, perque sales tardantem fecte poëtam ; Torporem incula, & ceffantes punge camcenas, Nique fidem exolvens properet mihi debitor hymnos, Perjuro capiti pendentem finge procellam ; Ille statim fremet, & funiantes igneus ultor In te vibrabit lethalia fulgura, versus. At pudor intus aget , se quando remiferit ira: ( Eft illi pietas ) votorum tædia pensans Ardebit canere , insolitolque erumpere in hymnos, Et se prodigiis vincet , cantusque priores.

His celli monitis : te fictis urere lannis Intrepidus potui, & ruere in difcrimen apertum. In nostrum quor tela caput ? tu percitus ira, Nec fimulans , dictis acribus fimulata tetundis, Meque furens, prædam imbellem, lacerasque, trahisque Dum bilem accenfam versu solaris amaro, Et me carminibus calcas , & probra reponis. Hic fumus primum: at lux quanta deinde refulsit! Non secùs excisis lubjecti fascibus ignes Tarde concipiunt flammam ; fe fumus in auras Attollit primùm crepitans ; fit ftridula nubes : Jam scintillæ aliquot dubiæ vaga semina flammæ Fumum inter rutilant ; at ubi calor intùs adurgens Hausit quod crudum est, & celsit inutilis humor,

Purior it Coelo tandem , & formofior ignis.

Ille cuus placuit furor , æternúmque placebit, Quippe per hunc noftris fua funt quoque cantica templis, Cantica que invideant templa omnia & ultimus orbis. Sannarum obrueris me grandine; nuper ovanti Venerit immanis tibi noftrâ è clade triumphus: Sim juvenis , fit musa tumens ; me spiritus inflet Turgidior ; laxis rapiar per grandia habenis Arduus in præceps Phaëton ; tu luce carenti Scintillam dederis flammæ quâ rumperis ardens ; Carminibus numerique, & vis, & gratia desint; Parcam opera parer indulgens, fi quæ obvia labes, Et patiar non ingenuos mihi surgere foetus; Nec curem ut niteat, modo plenior effluat unda; His pereo ipfe volens QUINTINO victima telis: Huic nimbo caput obtuleram ; graviora merebar. Tenè ego, grande nefas ! quem nemo impune laceslat , Exstimulem dum fceptra tenes, Pindoque fupremus Imperitas, ponuntque ultrò te nomina coram Atque supercilium, vilis jam turba , poëtæ. Tene ego vix vatum

è numero, cui nescia pugnæ Dextra, hærensque aniinus , dubiæque in prælia vires ? Tenè ego terribilem, calamoque & felle tremendum, Si quando hexametris mactas , aut pungis rambis ? Nempè petat philomela aquilas , nempe agna leones.

Ergo pone iras, & culpam ignolce fatenti,
Si tamen ulla fuit: te probris , teque querelis
Cum petii, & vetulum dixi languere poëtam ;
Finximus hæc ; ponunt rebus velamina vates :
Ludere figmentis licet ; his inclula sub umbris
Et crescunt & vera micant; hâc fraude volentes
Decipimur ; palcunt nos fegnius obvia, quàm quæ
Nube latent, & se-se oculis mentita reponunt;
Scilicet artis honos , varias affingere formas,
Undè venit color omnis , & omnis gratia rebus.

Pax vatum facilis, bellum breve, jurgia amica.
Et tu sensistı quantum fine felle dicaces
Lusimus : interdum non lolem obnubilat imberg
Interdum reboant ridente tonitrua Celo:
Ipfe hymnos stupui: nil rofi dente maligno,

« PrécédentContinuer »