Images de page
PDF
ePub

PARS PRIM A.

D E D E Ο.

DEUS.

[ocr errors]

ΩΣ κινηθέν τε και ζων ενενόησε των αϊδίων θεών γεγονός άγαλμα και γεννήσας πατήρ , ήγάσθη τε και , ευφρανθείς, έτι δή μάλλον όμοιον προς το παράδειγμα επενενόησεν απεργάσασθαι καθάπερ ούν αυτό τυγχάνει ζώον αίδιον, και τόδε το παν ούτως εις δύναμιν επεχείρησε τοιούτον αποτελεϊν. Η μεν ουν ζώου φύσις ετύγχανεν ουσα αιώνιος , και τούτο μεν δή τα γεννητώ παντελώς προσάπτειν ουκ ήν δυνατόν· εικόνα δ' επινοεί κινητών τινα αιώνος ποιήσαι και διακοσμών άμα ουρανόν, ποιεί, μένοντος αιώνος εν ενί, κατ' αριθμόν ζούσαν αιώνιον είκόνα, τούτον ον δή χρόνον ωνομάκαμεν' ημέρας γαρ και νύκτας και μήνας και ενιαυτούς, ουκ όντας πρίν ουρανόν γενέσθαι , και τότε , άμα εκείνω ξυνισταμένω, την γένεσιν αυτών μηχανάται· ταύτα δε πάντα μέρος χρόνου.

Και το τ' ήν, το τ' έσται , χρόνου γεγονότος είδη, φέροντες λανθάνομεν επί την αίδιον ουσίαν ουκ ορθώς: λέγομεν γαρ δή ως ήν, έστι τε, και έσται τη δε το έστε μόνον, κατά τον αληθή λόγον, προσήκει. Το δε ήν,

τό τ' έσται, περί την εν χρόνω γένεσιν ιούσαν πρέπει λέ

[ocr errors]
[ocr errors]

τ

[ocr errors]

2

[ocr errors]

PREMIÈRE PARTIE.

RELIGION.

DIE U. L'ÉTERNEL créa le monde ; et quand cette image des êtres intelligibles eut commencé à vivre et à se mouvoir, Dieu , content de son ouvrage, voulut le rendre plus semblable encore au modèle , et lui donner quelque chose de cette nature impérissable. Mais, comme la création ne pouvait ressembler en tout à l'idée éternelle, il fit une image mobile de l'éternité; et gardant pour lui la durée indivisible, il nous en donna l'emblême divisible que nous appelons le temps, le temps créé avec le ciel, dont la naissance fit tout-à-coup sortir du néant les jours, les nuits, les mois et les années, ces parties fugitives de la vie mortelle.

[ocr errors]

Nous avons tort de dire en parlant de l'éternelle essence, Elle fut, elle sera : ces formes du temps ne conviennent pas

à l'éternité; elle est, voilà son altribut. Notre passé et notre avenir sont deux mou

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

γεσθαι" κινήσεις γάρ έστόν: το δε αεί κατά ταυτά έχον ακινήτως , ούτε πρεσβύτερον, ούτε νεώτερον προσήκει γίγνεσθαι ποτε, ουδέ γεγονέναι νύν, ουδ' είσαύθις έσεσθαι τοπαράπαν τε, ουδέν όσα γένεσις τοίς εν αισθήσει φερομένους προσήψεν' αλλά χρόνου ταύτα, αιώνά τε μιμουμένου, και κατ' αριθμόν κυκλουμένου, γέγονεν είδη. Και προς τούτοις έτι τα τοιάδε , τό τε γεγονός είναι γεγονός, και το γιγνόμενον είναι γιγνόμενον , έτι δε το γενησό

είναι γενησόμενον, και το μή ον, μη όν είναι , ών ουδέν ακριβώς λέγομεν. Περί μέν ούν τούτων τάχ' άν ουκ είη καιρός πρέπων εν τώ παρόντι διακριβολογείσθαι.

Χρόνος δ' ουν μετ' ουρανού γέγονεν, ίνα, άμα γεννήθέντες, άμα και λυθώσιν, άν ποτε λύσις τις αυτών γένηται» και κατά το παράδειγμα της αιωνίου φύσεως, ίν' ως ομοιότατος αυτό κατά δύναμιν ή. Το μεν γαρ δή παράδειγμα πάντα αιώνα έστιν όν· ο δ' αυ δια τέλους τον άπαντα χρόνον γεγονός τε και ών και εσόμενός έστι μόνος.

Εξ ουν λόγου και διανοίας θεού τοιαύτης προς χρόνου γένεσιν, ίνα γεννηθή χρόνος, Ηλιος , και Σελήνη, και πέντε άλλα άστρα, επίκλην έχοντα πλάνητες , εις διορισμών και φυλακήν αριθμών χρόνου γέγονε" σώματα δε αυτών εκάστων ποιήσας ο θεός, έθηκεν εις τας περιφοράς, ας ή θατέρου περίοδος ήει, επτά ούσας, όντα επτά Σελήνην μεν εις τον περί γήν πρώτον, “Ήλιον δ' εις τον δεύτερον υπέρ γης, Εωσφόρον δε και τον ιερόν Ερμού λεγόμενον , εις τον τάχει μεν ισόδρομον Ηλίω κύκλον ιόντας, την δ' εναντίαν είλκχότας αυτώ δύναμιν όθεν καταλαμβάνουσι τε και καταλαμβάνονται, και κατά ταυτά υπ' αλλήλων, Ηλιός τε και ο του Ερμού και ο

2

vemens :' or l'immuable ne peut être de la veille ni du lendemain ; on ne peut dire qu'il fut ni qu'il sera ;

les accidens des créatures sensibles ne sont pas faits

pour lui , et des instans qui se calculent ne sont qu'un vain simulacre de ce qui est toujours. Souvent aussi nous appliquons l'être à des choses qui ont été, qui se passent, qui ne sont pas encore , ou même ne peuvent être ; erreurs de langage , qu'il serait ici trop long de combattre.

[ocr errors]
[ocr errors]

Le temps naquit avec le ciel pour finir avec lui , s'ils doivent finir; il n'est donc qu'une ressemblance imparfaite de la durée. Car celle-ci est l'éternité même ; et l'éternité, qui n'a point commencé , ne finira jamais.

[ocr errors]

La parole et la pensée de Dieu voulant ainsi créer le temps, aussitôt le Soleil, la Lune et les cinq autres astres, nommés planètes, allèrent dans l'espace en mesurer la marche rapide , et parcourir obliquement les sept routes que Dieu leur avait tracées. Le

. cercle de la Lune fut le plus proche de la terre ; dans la seconde région , le Soleil , Vénus 'et l'étoile sacrée de Mercure , d'une vitesse égale , prirent une course opposée, et se suivirent ou se précédèrent tour à tour. Mais si je disais l'ordre et les causes de toutes les sphères, emporté loin de mon récit, je

7

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Εωσφόρος. Τα δ' άλλα οι δή και δι' ας αιτίας ιδρύσατο εί τις επεξίοι πάσας , ο λόγος πάρεργος ών πλέον αν έργον, ών ένεκα λέγεται και παράσχοι' ταύτα μεν ούν ίσως τάχ' άν κατά σχολήν ύστερον της αξίας τύχοι διηγήσεως.

'Επειδή δε ούν εις την εαυτό πρέπουσαν έκαστον αφίκετο φοράν, των όσα έδει ξυναπεργάζεσθαι χρόνον, δεσμούς τε εμψύχοις σώματα δεθέντα, ζώα εγενήθη , το τε προσταχθέν έμαθε κατά δή την θατέρου φοράν πλαγίαν ούσαν, διά της ταυτού φύσεως ιούσαν τε και κρατουμένην, το μεν μείζονα αυτών, το δε ελάττω κύκλον ιόν: θάττον μεν τα τον ελάττω, τα δε τον μείζονα βραδύτερον περιϊόντα τη δε ταυτού φορά τα τάχιστα περιϊόντα, υπό των βραδύτερον ιόντων εφαίνετο, καταλαμβάνοντα, καταλαμβάνεσθαι. Πάντας γάρ τους κύκλους αυτών στρέφουσα ελίκη , διά το διχή κατά τα εναντία άμα προϊέναι και το βραδύτατα απιόν αφ' αυτής ούσης ταχίστης, εγγύτατα απέφαινεν. "Ινα δε είη μέτρον εναργές τι προς άλληλα βραδυτήτι και τάχει , και τα περί τας οκτώ φοράς πορεύοιτο , φώς ο θεός ανήψεν εν τη πρός γήν δευτέρα των περιόδων, και δη νύν κεκλήκαμεν "Ηλιον, ίνα ότι μάλιστα εις άπαντα φαίνοι τον ουρανόν, μετάσχοι τε αριθμού τα ζώα όσους ήν προσήκον, μαθόντα παρά της ταυτού και ομοίου περιφοράς. Νυξ μεν ούν ημέρα τε γέγονεν ούτω , και διά ταύτα ή της μιας και φρονιμωτάτης κυκλήσεως περίοδος μείς δε, επειδάν Σελήνη, περιελθούσα τον εαυτής κύκλον, Ήλιον επικαταλάβοι· ενιαυτός δε, οπόταν “Ήλιος τον εαυτού περιέλθοι κύκλον. Τών δ' άλλων τας περιόδους ουκ εννενοηκότες άνθρωποι, πλην

των πολλών , ούτε ονομάζουσιν, ούτε προς άλληλα

[ocr errors]

ολίγοι

[ocr errors]
« PrécédentContinuer »